تاندون دست کجاست؛ از آسیب‌ها تا درمان خانگی و ورزشی

تاندون دست

تاندون دست، بافتی محکم از جنس کلاژن است که ماهیچه را به استخوان وصل کرده و حرکت انگشتان و مچ را ممکن می‌سازد. این بافت ممکن است بر اثر حرکات تکراری (مثل تایپ یا کار با گوشی) یا ضربه ناگهانی آسیب ببیند و دچار التهاب، کشیدگی یا پارگی شود.
چنین آسیب‌هایی علاوه بر درد، انجام کارهای روزمره را دشوار می‌کند. در موارد خفیف، درمان‌های خانگی مانند استراحت، کمپرس سرد یا گرم، ماساژ، بانداژ یا آتل، حرکات کششی و تغذیه مناسب کمک‌کننده‌اند. اما اگر درد ادامه‌دار یا شدید باشد، باید به پزشک مراجعه کنید تا بر حسب وضعیت شما از داروهای ضدالتهاب، فیزیوتراپی، لیزر، تزریق PRP یا در موارد جدی‌تر جراحی استفاده شود.

تاندون دست کجاست و نقش آن در حرکت انگشتان

تاندون دست

تاندون از رشته‌های محکم و انعطاف‌پذیر کلاژن ساخته شده است و توانایی تحمل کشش و فشارهای روزمره را دارد. تاندون‌های دست از ساعد آغاز شده و تا انتهای انگشتان امتداد دارند. این ساختارهای محکم، ماهیچه‌ها را به استخوان‌ها متصل کرده و امکان حرکت انگشتان را فراهم می‌کنند.
در تصویر زیر جزئیات ساختار تاندون‌های دست قابل مشاهده است، که با کلیک روی هر بخش می‌توانید نوع تاندون انتخاب شده را مشاهده کنید.


Warning: Undefined array key "hotspot_offset_y" in /home3/eyuvoqee/public_html/wp-content/plugins/elementor-pro/modules/hotspot/widgets/hotspot.php on line 1060

Warning: Trying to access array offset on null in /home3/eyuvoqee/public_html/wp-content/plugins/elementor-pro/modules/hotspot/widgets/hotspot.php on line 1060

 

 
 

 


Warning: Undefined array key "hotspot_offset_x" in /home3/eyuvoqee/public_html/wp-content/plugins/elementor-pro/modules/hotspot/widgets/hotspot.php on line 1059

Warning: Trying to access array offset on null in /home3/eyuvoqee/public_html/wp-content/plugins/elementor-pro/modules/hotspot/widgets/hotspot.php on line 1059

 

 
 

 

 

 
 

 

 

 
 

 

 

 
 

 

 

 
 

 


Warning: Undefined array key "hotspot_offset_y" in /home3/eyuvoqee/public_html/wp-content/plugins/elementor-pro/modules/hotspot/widgets/hotspot.php on line 1060

Warning: Trying to access array offset on null in /home3/eyuvoqee/public_html/wp-content/plugins/elementor-pro/modules/hotspot/widgets/hotspot.php on line 1060

 

 
 

 

 

 
 

 

 

 
 

 

 

 
 

 

تاندون‌های خم‌کننده که در کف دست قرار دارند، امکان جمع‌کردن انگشتان، مشت کردن و گرفتن اشیاء را فراهم می‌کنند و در ناحیه مچ از درون تونل کارپال عبور می‌کنند. در مقابل، تاندون‌های بازکننده که از پشت دست می‌گذرند، باعث باز شدن انگشتان و بازگشت آن‌ها به حالت کشیده می‌شوند.
اطراف هر تاندون غلافی به نام غلاف تاندون قرار دارد. تاندون درون غلاف پر از مایع لغزنده حرکت می‌کند، بنابراین بدون گیر کردن، اجازه می‌دهد انگشتان و مچ آزادانه خم و صاف شوند.

نشانه‌های رایج آسیب تاندون دست؛ از علائم تا درمان

آسیب‌های تاندون دست می‌توانند به شکل التهاب، کشیدگی، پارگی یا ضعیف شدن تاندون بروز کنند و هرکدام از این مشکلات علائم مشخص خود را دارند. شناخت این علائم به شما کمک می‌کند که سریع‌تر متوجه شوید کدام بخش از تاندون دچار مشکل شده است.
برای مثال، التهاب معمولاً با درد و تورم همراه است، کشیدگی باعث محدودیت حرکت می‌شود، و پارگی تاندون می‌تواند عملکرد دست را به‌طور کامل مختل کند. با مشاهده این علائم می‌توانید یک تشخیص اولیه داشته باشید و قدم بعدی را برای درمان انتخاب کنید.
برای شروع، می‌توانید از فرم زیر استفاده کنید تا ارزیابی اولیه انجام دهید.

راهنمای هوشمند مشکلات دست

به چند سوال پاسخ دهید تا یک ارزیابی اولیه مبتنی بر هوش مصنوعی دریافت کنید.

۱. مشکل شما بیشتر در کدام ناحیه احساس می‌شود؟
۲. کدام یک از علائم اصلی زیر را تجربه می‌کنید؟ (حداقل یک مورد)
۳. لطفاً به این چند سوال تکمیلی پاسخ دهید:

آیا صبح‌ها موقع بیدار شدن، در مچ یا بند انگشتان خود احساس خشکی و سفتی می‌کنید که بعد از چند دقیقه بهتر می‌شود؟

آیا در انگشتان خود بی‌حسی، گزگز یا احساس سوزن سوزن شدن مداوم دارید؟

آیا در مچ دست خود احساس ناپایداری، در رفتن یا 'خالی کردن' می‌کنید؟

اکنون که نوع و شدت آسیب تاندون خود را تشخیص داده‌اید، می‌توانید با توجه به شرایط، بهترین روش درمان تاندون را انتخاب کنید. این روش‌ها شامل مراقبت‌های خانگی، تمرینات ورزشی مخصوص تاندون و درمان‌های تخصصی پزشکی هستند که در ادامه به‌طور کامل معرفی شده‌اند.

التهاب تاندون

التهاب تاندون 

التهاب تاندون (Tendinitis) واکنش التهابی بافت تاندون در برابر تحریک یا آسیب است. شدت این تحریک می‌تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد و معمولاً به صورت درد، تورم، حساسیت به لمس و گاهی محدودیت حرکتی بروز می‌کند.

التهاب تاندون در صورتی که بلافاصله پس از ضربه یا فشار ناگهانی ایجاد شود، تا حدود ۷ تا ۱۰ روز در فاز حاد قرار دارد. در این مرحله، درد به شکل ناگهانی آغاز می‌شود و در بافت تاندون آسیب‌های میکروسکوپی به فیبرهای کلاژن ایجاد می‌گردد.
برای بهبود التهاب حاد تاندون دست، می‌توان از داروهای ضدالتهاب مانند ایبوپروفن یا ژل پیروکسیکام به صورت موضعی استفاده کرد. همچنین کمپرس سرد با کاهش جریان خون موضعی و مهار فعالیت سلول‌های التهابی، به کاهش درد و التهاب کمک می‌کند.
هنگام استفاده از کمپرس سرد باید توجه داشت که استفاده طولانی‌مدت می‌تواند باعث احساس سوختگی پوستی و کاهش انعطاف‌پذیری بافت شود. زمان مناسب استفاده، ۱۰ تا ۱۵ دقیقه در هر نوبت و 3-2 بار در طول روز است که معمولاً برای کنترل علائم کافی خواهد بود.

در چهار هفته پس از مرحله حاد، ممکن است همچنان علائمی مانند تورم، گرمی، حساسیت به لمس و درد هنگام حرکت در تاندون احساس شود. در این دوره، التهاب به‌تدریج کاهش یافته و شدت درد کمتر می‌شود.
در این مرحله، التهاب اولیه تا حدودی کاهش یافته و استفاده از پد حرارتی یا حوله گرم باعث بهبود خون‌رسانی و افزایش سرعت بهبودی می‌شود. انجام حرکات نرمشی و کششی ملایم می‌تواند به ترمیم بافت آسیب‌دیده کمک کند. این حرکات با افزایش انعطاف‌پذیری و بهبود خون‌رسانی، باعث کاهش درد و تورم می‌شوند (اینجا ببینید).

التهاب تاندون اگر بیش از پنج هفته ادامه یابد، در دسته التهاب مزمن قرار می‌گیرد. در این مرحله، نشانه‌های التهاب ظاهری کمتر دیده می‌شود و اغلب فقط هنگام فعالیت، درد خفیف احساس می‌گردد. تاندون در این وضعیت دچار ضعف و کاهش کیفیت کلاژن می‌شود و احتمال ضخیم شدن یا تغییر شکل آن وجود دارد.
برای بازگرداندن عملکرد و تقویت تاندون دست، یکی از مؤثرترین روش‌ها، تمرینات ورزشی کششی (اکسنتریک) است. (اینجا ببینید). ماساژ ناحیه آسیب‌دیده نیز با افزایش جریان خون، رساندن مواد مغذی و اکسیژن به تاندون، و دفع سریع‌تر مواد زائد، به شل شدن عضلات اطراف و کاهش فشار مکانیکی کمک می‌کند. در نتیجه، درد کاهش یافته و حرکت مفصل آسان‌تر می‌شود.
استفاده از کمپرس یا حوله گرم به‌عنوان گرمادرمانی، با گشاد کردن عروق اطراف تاندون، انعطاف‌پذیری را افزایش داده و درد را کاهش می‌دهد. این کار را چند بار در روز و هر بار به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه انجام دهید. برای پیشگیری از سوختگی یا تحریک پوست، از تماس مستقیم یا طولانی‌مدت حرارت با پوست خودداری کنید.

برای بهبود التهاب تاندون دست، انجام تمرینات کششی و تقویتی ملایم بسیار مؤثر است. این حرکات باید به‌صورت منظم و کنترل‌شده انجام شوند تا بدون ایجاد فشار اضافی، به ترمیم و تقویت تاندون کمک کنند. توصیه می‌شود هر حرکت را روزانه در سه ست و هر ست شامل ۱۰ تکرار انجام دهید.
در دوره التهاب شدید انجام این تمرینات مناسب نیست، زیرا می‌تواند باعث تشدید درد و آسیب شود. بهتر است این حرکات پس از گذشت حدود دو هفته و کاهش التهاب اولیه آغاز شوند تا بهترین نتیجه در روند بهبود حاصل شود.

تمرینات کششی

کشیدگی تاندون

کشیدگی تاندون
کشیدگی تاندون (Tendon strain) زمانی رخ می‌دهد که تاندون بیش از توان طبیعی خود کشیده شده یا تحت فشار ناگهانی قرار گیرد. این آسیب معمولاً با علائمی مانند درد موضعی، گرمی و در موارد حاد قرمزی ناحیه، حساسیت به لمس، و تشدید درد هنگام استفاده از عضله مرتبط همراه است. بر اساس شدت آسیب، کشیدگی تاندون به سه درجه کشیدگی خفیف، پارگی جزئی، و پارگی کامل تقسیم می‌شود.

کشیدگی خفیف تاندون معمولاً بر اثر فشار یا کشش بیش از حد ایجاد می‌شود و در این وضعیت، پیوستگی تاندون حفظ شده اما بخشی از فیبرهای آن دچار آسیب می‌گردد.
در ۲۴ تا ۴۸ ساعت ابتدایی پس از آسیب، استفاده از کمپرس سرد یا یخ به مدت ۲۰ دقیقه و چند نوبت در روز توصیه می‌شود. پس از گذشت این بازه، به‌کارگیری گرمای موضعی با پد حرارتی یا حوله گرم می‌تواند با افزایش خون‌رسانی، بهبود انعطاف‌پذیری و تقویت فرایند بازسازی تاندون مؤثر واقع شود. در صورت تداوم یا تشدید درد، مصرف داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مانند ایبوپروفن و استفاده موضعی از پمادهایی نظیر پیروکسیکام، با نظر پزشک، به کاهش التهاب و درد کمک می‌کند.
ثابت نگه‌داشتن دست با بانداژ یا آتل در روزهای ابتدایی از کشش یا فشار مجدد بر تاندون جلوگیری می‌کند، اما بی‌حرکتی طولانی‌مدت باعث ضعف عضلات و کاهش خون‌رسانی شده و روند ترمیم را کند می‌سازد. شروع تمرینات ملایم برای مچ و انگشتان از حدود هفته دوم پس از آسیب، به افزایش خون‌رسانی، بازگشت انعطاف‌پذیری و تسریع ترمیم بافت کمک خواهد کرد. تمرینات ورزشی برای بهبود تاندون دست را اینجا ببینید.

پارگی جزئی یا کشیدگی درجه ۲ زمانی ایجاد می‌شود که تاندون بیش از ظرفیت مکانیکی خود کشیده شده و بخشی از فیبرهای کلاژن آن دچار پارگی گردد، اما پیوستگی کلی ساختار همچنان حفظ شود. در این حالت معمولاً بین ۲۰ تا ۸۰ درصد فیبرهای تاندون آسیب می‌بینند. علائم شامل درد متوسط تا شدید، تورم قابل توجه و کاهش عملکرد حرکتی است، با این حال امکان حرکت نسبی عضو آسیب‌دیده همچنان وجود دارد.
در هفته نخست پس از آسیب، استراحت دادن به دست برای جلوگیری از تشدید مشکل ضروری است. استفاده از باند کشی یا آتل همراه با بالا نگه‌داشتن دست، به کاهش تجمع مایع و تورم کمک می‌کند. همچنین کمپرس سرد یا یخ، هر ۲ تا ۳ ساعت به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه، می‌تواند درد و التهاب را کاهش دهد. در صورت ادامه درد، مصرف داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن توصیه می‌شود.
در هفته‌های بعد، با آغاز فرایند ترمیم بافت، استفاده از پد حرارتی یا حوله گرم به مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه و چند بار در روز، جریان خون را افزایش داده و روند بازسازی را تسریع می‌کند. انجام تمرینات ورزشی ملایم (اینجا ببینید) و ماساژ ناحیه آسیب‌دیده با روغن‌های مناسب، علاوه بر بهبود خون‌رسانی، از خشکی و کاهش انعطاف‌پذیری بافت جلوگیری خواهد کرد.

پارگی کامل تاندون (Tendon rupture) زمانی رخ می‌دهد که تاندون تحت نیروی بسیار شدید یا ضربه مستقیم قرار گیرد. این آسیب معمولاً با بروز ناگهانی درد شدید در لحظه وقوع همراه است و بلافاصله پس از آن، عملکرد تاندون به طور کامل از بین می‌رود. در محل پارگی ممکن است فرورفتگی یا تغییر شکل ظاهری مشاهده شود.
در این نوع آسیب، درمان به جراحی نیاز دارد، زیرا تاندون به‌طور خودبه‌خودی قادر به بازسازی پیوستگی خود نیست. انجام جراحی در کوتاه‌ترین زمان ممکن، شانس بازگشت عملکرد طبیعی را به میزان قابل توجهی افزایش می‌دهد.

تمرینات ورزشی برای کشیدگی تاندون دست با هدف کاهش التهاب، بازگرداندن دامنه حرکتی و تقویت تدریجی تاندون انجام می‌شوند و باید به‌صورت آهسته، کنترل‌شده و بدون ایجاد درد شدید شروع شده و به‌مرور با افزایش قدرت شدت یابند، انجام منظم این تمرینات روند ترمیم را تسریع کرده و از آسیب مجدد پیشگیری می‌کند. این حرکات را چند مرتبه در روز هربار 3-2 ست و هر ست 10 تکرار انجام دهید.
توجه به این نکته ضروری است که چنین تمریناتی در کشیدگی خفیف توصیه می‌شوند، در موارد پارگی جزئی باید با احتیاط و تحت نظر پزشک یا فیزیوتراپیست انجام شوند و در پارگی کاملانجام حرکات ورزشی جایگزین درمان جراحی نخواهد بود.

تمرینات ورزشی

گرفتگی غلاف تاندون

گرفتگی غلاف تاندون

گرفتگی غلاف تاندون یا انگشت ماشه‌ای (Trigger finger) زمانی ایجاد می‌شود که غلافی که تاندون‌ها از درون آن عبور می‌کنند، دچار التهاب، ضخیم‌شدگی یا تنگی شود و حرکت آزاد تاندون مختل گردد. این وضعیت اغلب در اثر حرکات تکراری و استفاده بیش از حد از انگشت یا دست (مانند تایپ کردن، استفاده طولانی‌مدت از تلفن همراه یا نواختن ساز) ایجاد می‌شود. همچنین بیماری‌های زمینه‌ای مانند دیابت یا آرتریت روماتوئید می‌توانند فرد را مستعد ابتلا کنند.
در مراحل اولیه، کاهش یا اجتناب از فعالیت‌های تکراری محرک توصیه می‌شود. علائم این بیماری معمولاً در صبح پس از بیداری شدیدتر است، به همین دلیل استفاده از آتل یا باند برای ثابت و صاف نگه داشتن انگشت در طول شب به مدت حدود ۴ تا ۶ هفته می‌تواند به کاهش علائم کمک کند. در موارد پیشرفته‌تر، ممکن است پزشک استفاده از آتل را در طول روز نیز توصیه کند.
برای کاهش درد و التهاب می‌توان از داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی خوراکی مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن، یا فرآورده‌های موضعی نظیر ژل یا پماد پیروکسیکام و دیکلوفناک استفاده کرد. با این حال، اگر علائم بیش از ۶ هفته ادامه یابد یا شدت پیدا کند، مراجعه به پزشک برای ارزیابی دقیق و احتمالاً انجام فیزیوتراپی یا سایر روش‌های درمانی ضروری است.

در کنار درمان‌های پزشکی، انجام تمرینات ورزشی سبک می‌تواند به کاهش درد و بهبود حرکت در گرفتگی غلاف تاندون دست کمک کند. این تمرینات باعث افزایش انعطاف‌پذیری، کاهش خشکی و تقویت عضلات و تاندون‌های اطراف می‌شوند. حرکات باید به‌آرامی و بدون فشار زیاد انجام شوند و بهتر است چند بار در روز، هر بار در 3 ست 10 تایی تکرار گردند تا روند بهبود سریع‌تر و پایدارتر باشد.

تمرینات ورزشی

ضعیف شدن تاندون

ضعیف شدن تاندون

ضعیف شدن تاندون یا تاندینوپاتی (Tendinopathy) معمولاً نتیجه یک فرایند تدریجی است که در آن ظرفیت ترمیم بافت تاندون کمتر از آسیبی است که به آن وارد می‌شود. افزایش سن، بیماری‌های خاص مثل دیابت و آرتیت روماتوئید و یا اختلالات تیروئید می‌توانند باعث این بیماری شوند.
در تاندینوپاتی، درد معمولاً به‌طور ناگهانی و بر خلاف التهاب تاندون، به شکلی مبهم و خفیف آغاز می‌شود و اغلب چند روز پس از وارد آمدن فشار یا افزایش غیرمعمول بار بر تاندون بروز می‌کند. در تاندینوپاتی خفیف هنوز تخریب ساختاری قابل‌توجهی در تاندون ایجاد نشده و با اقدامات درمانی مناسب می‌توان از پیشرفت آن جلوگیری کرد. اما اگر شرایط ادامه یابد و اقدامی برای درمان صورت نگیرد، بیماری به تاندینوپاتی شدید تبدیل می‌شود، حالتی که در آن بافت توانایی ترمیم خود را از دست داده و دچار تغییرات برگشت‌ناپذیر می‌شود.
در طول هفته‌ی اول پس از آسیب، لازم است دست در وضعیت استراحت قرار گیرد تا از پیشرفت آسیب جلوگیری شود. به‌کارگیری کمپرس سرد یا یخ نیز هر ۲ تا ۳ ساعت به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه، به کاهش درد و التهاب کمک می‌کند. در صورتی که درد ادامه پیدا کند، مصرف داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن، تحت نظر پزشک، توصیه می‌شود. در هفته‌های بعداستفاده از پد حرارتی یا حوله‌ی گرم به مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه و چند مرتبه در روز، باعث بهبود جریان خون و تسریع روند ترمیم خواهد شد.

برخلاف سایر انواع آسیب‌های تاندون که در آن‌ها تمرینات کششی یا انقباضی توصیه می‌شود، در تاندینوپاتی انجام تمرینات مقاومتی (ایزومتریک) مؤثرترین روش برای بهبود عملکرد و کاهش درد تاندون است.
در ادامه، چند نمونه تمرین مقاومتی مناسب برای تقویت تاندون‌های دست ارائه شده است. این تمرینات را چند بار در روز، هر بار در ست 10 تایی تکرار کنید.

تمرینات کششی

برای سلامت کلی و بهبود سریع‌تر تاندون دست چه بخوریم؟

مواد غذایی مناسب و نامناسب

تأمین مواد غذایی مناسب نقش مهمی در ترمیم تاندون دست دارد. منابع پروتئینی (مانند گوشت، ماهی، تخم‌مرغ و لبنیات)، میوه‌ها و سبزیجات (مثل انواع توت‌ها، فلفل دلمه‌ای و بروکلی)، ادویه‌هایی مانند زردچوبه، دانه‌ها و مغزهایی مثل گردو با داشتن اسیدهای آمینه، آنتی‌اکسیدان‌ها و ویتامین‌ها، روند التهاب را کاهش داده و از ساخت کلاژن حمایت می‌کنند. از سوی دیگر، مصرف الکل، غذاهای فرآوری‌شده، چربی‌های ناسالم و قندهای تصفیه‌شده با افزایش التهاب سیستمیک و اختلال در بازسازی بافت، می‌تواند روند بهبود را کُند کند.

گام بعدی درمان، مراجعه به پزشک

اگر پس از آسیب به تاندون دست، علائم شما طی ۷ تا ۱۰ روز برطرف نشد یا درد و کاهش عملکرد بدتر شد، باید سریعاً به پزشک مراجعه کنید. ادامه فعالیت‌های آسیب‌زا یا بی‌توجهی به درمان می‌تواند التهاب ساده را به پارگی جزئی یا کامل تاندون تبدیل کند. در این شرایط، روند ترمیم طبیعی تاندون مختل می‌شود و ممکن است درمان به مراحل پیچیده‌تر و حتی جراحی نیاز پیدا کند.
کلینیک قصر با بهره‌گیری از متخصصان مجرب و تجهیزات پیشرفته خدمات جامع تشخیص و درمان مشکلات تاندون دست را ارائه می‌دهد. در این مرکز، بسته به شدت آسیب، از روش‌های دارویی، فیزیوتراپی، اولتراسوند درمانی و لیزر درمانی برای کاهش التهاب، بهبود خون‌رسانی و تسریع روند ترمیم استفاده می‌شود. تمامی این اقدامات به‌گونه‌ای برنامه‌ریزی می‌شود که نیاز به درمان‌های تهاجمی به حداقل برسد.

سؤالات متداول

آیا بیماری‌های زمینه‌ای مثل دیابت می‌توانند باعث درد تاندون دست شوند؟

بله، دیابت می‌تواند با کاهش جریان خون و التهاب مزمن، تاندون‌ها را مستعد آسیب کند، به‌ویژه در تریگر فینگر.

چرا درد تاندون دست در شب بدتر می‌شود؟

در شب، تجمع مایعات یا فشار روی تاندون‌ها (مثل سندرم تونل کارپال) به دلیل وضعیت خواب افزایش می‌یابد. استفاده از آتل مچ در شب و اجتناب از خوابیدن روی دست می‌تواند کمک‌کننده باشد.

آیا تاندون دست می‌تواند خودبه‌خود بهبود یابد؟

در موارد خفیف، با استراحت و کاهش فشار، تاندون می‌تواند بهبود یابد، اما آسیب‌های شدید نیاز به درمان دارند. حداقل 2-6 هفته استراحت و مراقبت خانگی را امتحان کنید و اگر بهبود نیافت، به پزشک مراجعه کنید.

آیا استرس می‌تواند درد تاندون دست را تشدید کند؟

استرس غیرمستقیم با افزایش تنش عضلانی و کاهش جریان خون می‌تواند التهاب تاندون را بدتر کند. تکنیک‌های آرام‌سازی (مثل یوگا یا تنفس عمیق) و مدیریت استرس کمک‌کننده است.

آیا مشکلات تاندون دست می‌توانند نشانه‌ای از بیماری‌های دیگر باشند؟

بله، بیماری‌هایی مثل آرتریت روماتوئید یا نقرس می‌توانند تاندون‌ها را درگیر کنند. اگر درد همراه با علائم سیستمیک (مثل تب یا خستگی) است، به پزشک مراجعه کنید.

فهرست مطالب

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مشکلات عصبی در پاها و اندام تحتانی

  • نوروپاتی محیطی در پاها
  • رادیکولوپاتی کمری
  • فتق دیسک کمری
  • نوروپاتی دیابتی
  • سندروم پای بی‌قرار
  • سیاتیک شدید