آمپولهای زانودرد معمولاً زمانی تجویز میشوند که سایر روشهای درمانی؛ مانند فیزیوتراپی و مصرف داروهای خوراکی در درمان زانودرد مؤثر نباشند. هدف از تجویز این آمپولها برطرفکردن آسیب و التهاب قسمتهای مختلف زانو و کاهش درد ناشی از آنهاست. این آمپولها شامل انواع مختلفی مانند کورتونها، تزریق پی آر پی، تزریق ژل، تزریق سلولهای بنیادی و اوزون میشوند. برخی از آنها میتوانند تا چند ماه درد را تسکین دهند درصورتیکه برخی دیگر اثر کوتاهمدت دارند. همچنین انتخاب آمپول مناسب برای رفع درد زانو باتوجهبه نوع آسیب و شدت درد انجام میشود. گاهی اوقات تزریق ترکیبی از این آمپولها تأثیر بیشتری روی کاهش درد دارد.
بهترین آمپولهای زانودرد
درد زانو از مشکلات شایعی است که میتواند به علل مختلفی مانند آرتروز، التهاب تاندونها، بورسها و مفاصل زانو بروز پیدا کند. یکی از روشهای مؤثر برای مدیریت و کاهش این درد، استفاده از آمپولها است. این آمپولها که دارای انواع مختلفی هستند باهدف کاهش التهاب، تسکین درد و بهبود عملکرد مفاصل تجویز میشوند.
در ادامه به ارائه توضیحات بیشتر در مورد این آمپولها، انواع، نحوه اثرگذاری و کاربردهایشان میپردازیم.
کورتون یا کورتیکواستروئیدها
تزریق کورتیکواستروئیدها رایجترین نوع درمان تزریقی برای درد زانو است. این داروها به مفصل زانو تزریق میشوند و از طریق کاهش فعالیت سیستم ایمنی بدن التهاب و درد زانو را کاهش میدهند. کورتیکواستروئیدها برای درمان آرتروز، روماتیسم (آرتریت روماتوئید)، التهاب تاندون، سینوویت و نقرس زانو تجویز میشوند. مطالعات انجامشده تأثیر قابلتوجه کورتیکواستروئیدها را در کاهش درد و علائم آرتروز زانو نشان میدهند.
| موارد استفاده |
|---|
| آرتروز، روماتیسم (آرتریت روماتوئید)، التهاب تاندون، سینوویت و نقرس زانو |
| محل تزریق |
| وریدی، عضلانی، مفصل زانو |
| مدت اثربخشی |
| 1 تا 2 ماه |
| تکرار درمان |
| هر 3 تا 4 ماه یکبار |
| عوارض |
| – تخریب غضروف – فشار خون بالا – افزایش سطح قند خون – سردرد – تاری دید |
| تداخل دارویی |
| – داروهای ضد انعقاد – داروهای ضد دیابت – داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی مانند ایبوپروفن |
| نمونه داروها |
| تریامسینولون، بتامتازون، متيل پردنیزولون، دگزامتازون |
| مزایا |
| – کاهش سریع التهاب و درد – بهبود عملکرد مفصل |
| معایب |
| – ضعف تاندونها – ضعف سیستم ایمنی – عدم امکان استفاده بهمدتطولانی (فقط 2 تا 3 بار در سال قابل استفاده هستند.) |
تزریق ژل
مفاصل بدن از جمله مفصل زانو شامل مایعی به نام سینوویال هستند که بهعنوان یک روانکننده و ضربهگیر عمل میکند. این مایع به حفظ عملکرد صحیح مفاصل و کاهش اصطکاک بین استخوانها کمک میکند. اما کمبود این مایع میتواند باعث خشکی مفصل زانو و افزایش اصطکاک استخوانها و درد شود.
تزریق ژل برای درمان این مشکل تجویز میشود و با جایگزینکردن مایع مفصلی درد را کاهش میدهد. در این روش ژلی به نام هیالورونیک اسید به داخل مفصل زانو تزریق میشود. این ماده که به طور طبیعی نیز در مایع مفصلی زانو وجود دارد باعث روانشدن حرکت مفصل آسیبدیده و کاهش اصطکاک بین استخوانهای آن میشود. طبق تحقیقات انجامشده تزریق هیالورونیک اسید میتواند درمانی مؤثر برای درد خفیف تا متوسط آرتروز زانو باشد.
| موارد استفاده |
|---|
| آرتروز |
| محل تزریق |
| مفصل زانو |
| مدت اثربخشی |
| 6 ماه تا 1 سال |
| تکرار درمان |
| سه تا پنج جلسه طی یک یا دو هفته |
| عوارض |
| درد، قرمزی، تورم و حساسیت در محل تزریق |
| تداخل دارویی |
| – داروهای مسکن – داروهای ضد انعقاد – کورتیکواستروئیدها |
| نمونه داروها |
| ژل هیالورونیک اسید |
| مزایا |
| – نتایج طولانی مدت – کمک به محافظت از غضروف – کاهش مؤثر درد |
| معایب |
| – اثر موقت – هزینه بالا |
تزریق پیآرپی (PRP)
تزریق پی آر پی روشی است که در آن پلاسمای غنی از پلاکت به ناحیۀ آسیبدیده زانو تزریق میشود. این پلاسما از نمونه خون خود فرد استخراج میشود. همچنین فاکتورهای رشد و پروتئینهایی که در این پلاسما وجود دارند، میتوانند آسیب و التهاب بافتها را بهبود دهند. این روش برای درمان آرتروز، آسیب تاندون و آسیب مینیسک زانو کاربرد دارد.
روش PRP برای درمان بیماریهای مانند آرتروز هنوز تأییدیه سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) را دریافت نکرده است. اما مطالعات بسیاری وجود دارند که نشان میدهند این روش میتواند در بهبود علائم آرتروز زانو مانند درد و خشکی مفاصل کمککننده باشد. همچنین تحقیقات نشان میدهند که پی آرپی مؤثرتر از تزریق استروئید یا هیالورونیک اسید است.
| موارد استفاده |
|---|
| آرتروز، آسیب تاندون، آسیب مینیسک |
| محل تزریق |
| مفصل زانو و نواحی آسیبدیده آن مانند تاندونها |
| مدت اثربخشی |
| تا 12 ماه پس از تزریق |
| تکرار درمان |
| 12 ماه یکبار |
| عوارض |
| عفونت موضعی، درد و خشکی محل تزریق، آسیب به اعصاب محل تزریق |
| تداخل دارویی |
| داروهای مسکن (NSAIDs)، آسپرین، استامینوفن |
| مزایا |
| – تسریع فرآیند التیام و ترمیم بافتها – کاهش درد و التهاب – بهبود عملکرد مفاصل – احتمال پایین واکنش آلرژیک به دلیل استفاده از پلاسمای خون خود فرد |
| معایب |
| – تشدید موقت درد – هزینه بالا |
آمپولهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs)
آمپولهای ضد التهاب (NSAIDs) با مهار آنزیمهایی که در تولید سیگنالهای درد نقش دارند، درد و التهاب را کاهش میدهند. این آمپولها برای درمان بیماریهایی مانند آرتروز، روماتیسم، بورسیت، التهاب تاندون و نقرس زانو تجویز میشوند. مطالعات انجام شده تأثیر قابلتوجه این آمپولها را در تسکین درد آرتروز زانو نشان میدهند. همچنین این مطالعات نشان میدهند درمان تزریقی با داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مؤثرتر از درمان با شکل خوراکی این داروها است. (منبع1، منبع2)
| موارد استفاده |
|---|
| آرتروز، روماتیسم، بورسیت، التهاب تاندون و نقرس زانو |
| محل تزریق |
| عضلانی، وریدی |
| مدت اثربخشی |
| 6 تا 8 ساعت |
| تکرار درمان |
| روزی یکبار |
| عوارض |
| – مشکلات گوارشی – سردرد – سرگیجه |
| تداخل دارویی |
| – داروهای ضد انعقاد خون – کورتیکواستروئیدها – داروهای فشار خون |
| نمونه داروها |
| کتورولاک، دیکلوفناک، ایبوپروفن، پیروکسیکام |
| مزایا |
| – تسکین سریع علائم – افزایش دامنۀ حرکتی مفصل زانو |
| معایب |
| تسکین کوتاهمدت درد |
پرولوتراپی
پرولوتراپی شامل تزریق یک ماده قندی یا نمکی به مفصل یا عضله زانو میشود. این ماده بهعنوان محرک عمل میکند و بهمحض اینکه بدن آن را تشخیص دهد، سلولهای ایمنی و سایر مواد شیمیایی ترمیمکننده را به محل تزریق ارسال میکند. در نتیجه روند بهبود طبیعی بافتها آغاز میشود و آسیب مفاصل، اعصاب، عضلات و عروق خونی را برطرف میکند. این روش درمانی در مواردی مانند آرتروز و آسیب تاندون و رباط تجویز میشود.
مطالعات نشان میدهند که پرولوتراپی با ماده دکستروز در افراد مبتلا به درد آرتروز زانو تأثیر زیادی در کاهش درد و خشکی زانو دارد.
| موارد استفاده |
|---|
| آسیب تاندون، آرتروز، آسیب رباط |
| محل تزریق |
| عضلانی، مفصل، تاندون یا عضلات زانو |
| مدت اثربخشی |
| 3 ماه تا 15 سال (در افراد مختلف متفاوت است) |
| تکرار درمان |
| هر 4 تا 6 |
| عوارض |
| – درد خفیف هنگام تزریق – خونریزی – کبودی و تورم |
| تداخل دارویی |
| فلودوکسی گلوکز |
| نمونه داروها |
| دکستروز، سالین |
| مزایا |
| – کاهش درد و خشکی – بهبود قدرت، عمکرد و تحرک مفل زانو – افزایش قدرت رباطها و سایر بافتهای زانو |
| معایب |
| – نیاز به چند جلسه درمانی – هزینه بالا – تشدید موقت درد |
تزریق سلولهای بنیادی
تزریق سلولهای بنیادی روشی است که در آن سلولهای بنیادی از مغز استخوان لگن بیمار استخراج و به قسمت آسیبدیده زانو تزریق میشوند. این سلولها نابالغ هستند و توانایی ایجاد سلولهای جدید را دارند؛ بنابراین میتوانند به ترمیم نواحی آسیبدیده زانو کمک کنند. این روش در موارد آسیب تاندون، رباطها و آرتروز تجویز میشود.
اثربخشبودن یا نبودن درمان با سلولهای بنیادی هنوز در مرحله تحقیقاتی قرار دارد؛ بنابراین برای مشخصشدن دقیق دوام و تعداد دفعات نیاز به تکرار آن، به تحقیقات بیشتری نیاز است.
| موارد استفاده |
|---|
| آرتروز، آسیب تاندون، غضروف و استخوان |
| محل تزریق |
| عضلانی، مفصل یا تاندون زانو |
| مدت اثربخشی |
| چند هفته تا چند ماه |
| تکرار درمان |
| چند ماه تا یک سال بسته به نحوه پاسخدهی بدن فرد |
| عوارض |
| افزایش درد و تورم به صورت موقت |
| تداخل دارویی |
| داروهای ضد افسردگی |
| مزایا |
| – کندکردن و ترمیم آسیب غضروف زانو – کاهش التهاب و درد – به تعویق انداختن یا جلوگیری از نیاز به جراحی تعویض زانو |
| معایب |
| – نتایج غیر قابل پیشبینی – نیاز به مدت طولانی برای بهبودی کامل – هزینه بالا |
تزریق اوزون
تزریق اوزون یک روش درمانی برای کاهش درد، تورم و التهاب مفصل زانو است. در این روش مخلوطی از گاز اوزون و اکسیژن به داخل مفصل زانو تزریق میشود. هنگامی که این گاز با مایعات بدن تماس پیدا میکند، واکنشهای انجام شده باعث ایجاد گلبولهای قرمز بیشتر و افزایش اکسیژن در بدن میشوند. در نتیجه با افزایش اکسیژن خونرسانی به بافتها و مفاصل افزایشیافته و آنها را ترمیم میکند. تحقیقات نشان میدهند که تزریق اوزون باعث بهبود دامنه حرکتی زانو در افراد مبتلا به آرتروز زانو میشود. اما خاصیت درمانی این روش هنوز توسط سازمان FDA تأیید نشده است.
| موارد استفاده |
|---|
| آرتروز، التهاب تاندونها، بورسیت، آسیب مفصل، ضایعات غضروفی |
| محل تزریق |
| عضلانی، مفصل زانو |
| مدت اثربخشی |
| چند روز تا چند هفته |
| تکرار درمان |
| هر چند ماه یکبار |
| عوارض |
| – درد و التهاب موقت در محل تزریق – کبودی در محل تزریق |
| تداخل دارویی |
| داروهای ضد انعقاد |
| نمونه داروها |
| مخلوطی از گاز اوزون پزشکی و اکسیژن |
| مزایا |
| – کاهش درد و التهاب – کاهش خطر عفونتهای مفصلی |
| معایب |
| – اثربخشی متغیر در افراد مختلف – تأثیر کوتاهمدت و نیاز به تکرار آن |
آمپولهای تقویتی
آمپولهای تقویتی که برای درمان درد زانو تجویز میشوند، معمولاً شامل ویتامینها و مواد مغذی هستند که به بهبود سلامت مفاصل و کاهش درد کمک میکنند.
در ادامه تعدادی از این آمپولها و نقش آنها در کاهش درد زانو را توضیح میدهیم.
- آمپول ویتامین B۱۲
ویتامین B۱۲ برای تولید سلولهای قرمز خون و عملکرد اعصاب بدن ضروری است. کمبود این ویتامین با علائمی مانند خستگی، ضعف، درد و سوزش اعصاب بدن همراه است؛ بنابراین در برخی از افراد ممکن است کمبود ویتامین باعث درد عصبی زانو شود که تجویز آمپول B12 میتواند آن را برطرف کند.
- آمپول نوروبیون
نوروبیون شامل ترکیبی از ویتامینهای گروه B یعنی B1، B۶ و B۱۲ است. آمپول نوروبیون به بهبود عملکرد عصبی و کاهش التهاب اعصاب کمک میکند و میتواند دردهای مرتبط با اعصاب را کاهش دهد.
- آمپول ویتامین D
ویتامین D برای جذب کلسیم و سلامت استخوانها ضروری است. کمبود این ویتامین میتواند باعث دردهای مفصلی شود؛ بنابراین در مواردی که فرد علاوه بر درد زانو کمبود ویتامین D داشته و این کمبود خیلی شدید باشد، آمپول ویتامین D تجویز میشود.
- آمپول ویتامین C
ویتامین c بهعنوان یک آنتیاکسیدان عمل میکند و در سنتز کلاژن نیز نقش دارد. در موارد کمبود این ویتامین در بدن، معمولاً فرد مستعد آسیب و التهاب مفاصل میشود که میتواند با درد همراه باشد؛ بنابراین آمپول ویتامین c با رفع کمبود بدن این مشکلات را برطرف و بافتهای التهابی را ترمیم میکند.
- آمپول کلسیم
کمبود کلسیم میتواند منجر به ضعف استخوانها و درد مفصلی شود. در موارد شدید کمبود کلسیم مانند پوکیاستخوان، پزشک معمولاً آمپول کلسیم تجویز میکند تا با افزایش سریع سطح کلسیم علائمی مانند درد مفاصل را کاهش دهد.
| موارد استفاده |
|---|
| درد زانوی ناشی از کمبود ویتامینهایی مانند B12 ،C ،D و کلسیم |
| محل تزریق |
| عضلانی، وریدی |
| تکرار درمان |
| روزانه، هفتگی یا ماهانه (بسته به میزان کمبود) |
| نمونه داروها |
| کلسیمگلوکونات، کلسیمکلرید، کلسیملاکتات، سیانوکوبالامین، هیدروکسیکوبالامین، ارگوکلسيفرول، کولهکلسیفرول |
| مزایا |
| بهبود ضعف مفصل زانو و کاهش درد آن |
آمپول غضروفساز
آمپولهای غضروف ساز حاوی موادی مانند گلوکوزامین و کندرویتین هستند که به طور طبیعی در بافتهای غضروفی بدن وجود دارند. تزریق این مواد بهزانو میتواند به ترمیم و حفظ ساختار غضروف آسیبدیده کمک کند. این آمپولها برای درمان آرتروز و التهاب مفاصل زانو استفاده میشوند.
برخی از مطالعات نشان میدهند که گلوکوزامین نیاز به مصرف داروهای مسکن را در افراد مبتلا به آرتروز تا ۳۶ درصد کاهش میدهد. همچنین این دارو میتواند خطر ابتلا به آرتروز زانو را در افراد مسن و دارای اضافهوزن کاهش دهد (منبع). علاوه بر این درمان درد آرتروز زانو با ترکیبی از گلوکوزامین و کندرویتین میتواند تأثیر بیشتری در مقایسه با استفاده جداگانه از آنها داشته باشد (منبع).
| موارد استفاده |
|---|
| آرتروز، التهاب مفصل زانو |
| محل تزریق |
| عضلانی |
| مدت اثربخشی |
| چند هفته تا چند ماه |
| تکرار درمان |
| هر 6 تا 12 ماه یکبار |
| عوارض |
| – درد و تورم در محل تزریق – سردرد – تهوع – ناراحتی معده |
| تداخل دارویی |
| داروهای رقیقکننده خون، داروهای ضد دیابت |
| نمونه داروها |
| گلوکوزامین، کوندرویتین |
| مزایا |
| – کاهش درد – تحریک ترمیم غضروف – کاهش نیاز به داروهای مسکن |
| معایب |
| – نتایج متغیر (اثربخشی در همه افراد یکسان نیست) – هزینه بالا |